صفحه ۱۳
پسا مرحله ۲
سلام :دی
طبق رسم همیشگی میخوایم یه سری حرف ها راجع به بعد مرحله ۲ و اینا بزنیم.
که احتمالا به خیلیا گفته میشه ولی توجهی بهشون نمیکنن.
اول از همه نتایج امتحان تستی شاززز اومد میتونید لاگین کنید برید ببینید.
از طرف شاززز کف امتحان مرحله۲ امسال حدود ۷۰-۸۰ نمره از ۲۰۰ نمره پیش بینی شده
البته کف ممکنه خیلی فرق کنه، این فقط پیش بینی مائه.
پیش نهاد میشه کسایی که نمرشون خیلی بالا تر از اینه بشینن برا مرحله ۳ و اینا بیشتر کار کنن، و کسایی که نمرشون حدود کف است هم امتحان نهایی هارو جدی تر بگیرن.
از اونجایی که بنظر میاد امتحان نهایی ها فقط تاثیر مثبت داره و ترمیم معدل اینا هست من اگر جای شماها بودم قطعا خیلی نگران نمیشدم.
(البته اینا فقط برای سال سومی ها بودا، بقیه کلا بخونید :دی )
کساییم که میدونن قبول نمیشن یا بعد اعلام نتایج میفهمن که قبول نمیشن اکثرا یه مدت طولانی ای رو دپ میشن و اینا.
این قابل درکه البته ولی بعدا که بیاید دانشگاه میبینید که صرف مدال هیچ ارزشی نداره براتون و فقط چیزی که یاد گرفتید میمونه براتون، خودم به شخصه کلی آدم دیدم که تو مراحل مختلف المپیاد رد شده اند (حتی مرحله ۱) ولی الان بنظرم خیلی موفق تر از بعضی طلا ها هستند.
کلانم کسایی هستن که مدالی چیزی میگرن فک میکنن اتفاق خیلی خاصی براشون افتاده و به قول خودمون جو گیر میشن و این خیلی گرون براشون تموم میشه.
خودم وقتی دانش آموز بودم یه جا مثله همین جا پست مرحله ۲ کذاشته بود و میگفت مجموع شانس کل آدما تو زندگیشون ثابته (البته خیلی شخصیه این ولی من قبولش دارم) خیلیا شده شانسی قبول میشن و خیلیا هم هستن که لیاقتشو داشتنو شانسی قبول نشدن ولی نکته اصلی اینه که سعی کنید از هر موقعیتی که بدست میارید درست استفاده.
در آخرم کسایی که میخواید کنکور بخونید برید اینجا رو ببینید :دی هم شاید بدردتون بخوره هم ببینید چقدر تریک استفاده میکنن برا سود دراوردن و اینا سعی کنید گول نخورید. (از حق نگذریم اینم یادمه یه جا دیده بودم قبلا =)) )
ما رو از نظرات ارزش مندتان محروم کنید!
با تشکر :-خیلی رسمی
پ.ن از علی بهجتی:
مسئولین مدارس میتونن با وارد شدن به سیستم کارنامه دانشآموزانشون رو دریافت کنن و ببینن. بنابراین اگر شما توی مدرسه امتحان دادید از مسئولتین بخواید تا کارنامتون رو بهتون بده.
همچنین یخورده آمار در مورد آزمون، در کل ۱۰۰ نفر شرکتکننده داشتیم و از این بین، کسی بیشتر مساوی ۷۰ درصد نزده! ۴ نفر بیشتر مساوی ۶۰ درصد زدند، ۱۵ نفر بیشتر مساوی ۵۰ درصد (شامل قبلی) و ۳۱ نفر (شامل قبلیها) بیشتر مساوی ۴۰ درصد زدند.
۱۳۹۵/۰۲/۱۵ · ۰۹:۴۱
نکات روز قبل مرحله ۲یی
سلام
۱۳۹۵/۰۲/۰۵ · ۲۳:۴۸
نکات ایمنی امتحان دادن!
سلام!
حالا که زیاد نمونده تا امتحان، بد نیست که مروری کنیم یسری کارو که سر جلسه نباید انجام بشه! :)
اول از همه حتمن این فیلم آموزشی رو ببینین راجع به نحوه ی خوب امتحان دادن.
خب، در ادامه یسری اتفاق گفته میشه که نباید سر هیچ امتحانی برامون بیفته! اعم از مرحله 1 یا مرحله 2 یا مرحله 3 یا هرچی! حواسمون بهشون باشه که سر اینا نزنیم تو جاده خاکی! :)
این متن کامل شده و پرورش یافته ی متنیه که بعد از مرحله 3 نوشته بودم؛ چون اون موقه خییلی از افراد رو دیدم که به خاطر همچین اشتباهاتی نمره ای که حقشون بود رو از دست دادن... باشه که از اینا کمتر دیده بشه از این به بعد!
مهم تر از همه: بزرگ جلوه دادن امتحان => استرس
"اگه تو این امتحان xـم نشم خرم"
"اگه قبول نشم جلو ۸۰ میلیون نفر ضایع میشم"
"آینده ی تاریخ بشر به این امتحان من بستگی داره"
حتا اگه کاملن هم حق با تو باشه، نباید اجازه بدی اینجور افکار نزدیک ذهنت هم بشه! تجربه ثابت کرده همیشه عدم توجه به نتیجه، رو نتیجه ی امتحان تاثیر مثبت داره! (حتی به صورت تئوری هم ثابت شده!)
بذار یه مثال بزنم. میخوای یه امتحانی رو بدی و چندین ساله که براش کار کردی. همه ی امتحان های مشابهی که پیدا کردی رو دادی و نمره ی خوب گرفتی و مطمئنی میتونی خوب امتحان بدی. نیم ساعت مونده به امتحان، میشینی فکر میکنی به این همه مدتی که درس خوندی و اینکه اگه خوب امتحان ندی چی میشه و فک و فامیل ازت انتظار دارن و اینا، در نتیجه استرس ورت میداره. میری سر جلسه برگه رو میدن، سوال اول رو میخونی. یه مقداری باش کلنجار میری و میبینی که نمیتونی حلش کنی؛ دلیلش هم واضحه، چون قلبت داره میاد تو دهنت از بس استرس داری و نمیتونی به سوال درست فکر کنی. ولی خب خودت نمیفهمی اینو، فکر میکنی در تواناییت نیست که اینو حل کنی و همه مشکلات "نتونستن اینو حل کردن" میاد جلو چشت، در نتیجه استرست بیشتر میشه. کلی از وقتت رفته پس سوال ۱ رو ول میکنی میری سوال بعدی. سوالو میخونی و یک پنجم زمان عادی روش میمونی (چون فکر میکنی خیلی از وقت عقبی!) و میبینی که نمیتونی حلش کنی، پس ولش میکنی و میری سوال بعد. همینجوری چنتا سوال رو رد میکنی و میرسی به یه سوالی که واقعن آسونه و میتونی حلش کنی. ولی بخاطر استرسی که داری، بی دقتی میکنی و جواب رو غلط در میاری (یا اگه برنامه نویسی باشه، باگ میزنی) و بازم کلی وقتت تلف میشه.
یهو میبینی که نصف زمان امتحان گذشته و بنظرت ۱۰٪ زمان معمولیت سوال حل کردی (که در واقع خیلی کمتر از این حل کردی خودت نمیدونی!). توی امتحان های آزمایشی و مشابهی که دادی هیچوقت انقدر استرس نداشتی و این شرایط برات غریبه، و اینجاست که زندگیت رو میبازی!
کلی وقتت تلف شد، بخاطر ضیق وقت هم سر سوالایی که قبلن حل کردی نمیری و فکر میکنی درست حل کردی (ولی نکردی!)، و خلاصه اگه یه موز میومد سر جلسه در نهایت از تو نمرش بیشتر میشد.
حالا چیکار بکنیم؟
ریشه ی این طرز فکرا این رفتار بچگانست که هممون داریم: اگه نشه آسمون به زمین میاد، باید بشه!
هروقت میخوایم یه ریسکی رو انجام بدیم باید همه ی عواقب ممکن رو بپذیریم! اصلن تعریف ریسک همینه، ممکنه موفق نشی! هیچ امتحانی تو دنیا نیست که کسی قبل امتحان ۱۰۰٪ از رتبه ی بعد از امتحانش مطمئن باشه. حتا طراح امتحان هم نمیتونه از رتبه ی امتحان دهنده ها مطمئن باشه! خب چرا اکثر ما میگیم خدا کنه که "بشه" و کلن احتمال "نشدن" یه رخداد تصادفی رو در نظر نمیگیریم؟؟
دلیل اینم معلومه. چون برنامه ی آیندمون رو خودمون نریختیم یا اگه ریختیم با خودمون روراست نبودیم. واقعن نباید انتظار داشته باشیم که براحتی بتونیم مسیری که یکی تونسته تا آخر بره رو بریم. انقد زیادن آدمایی که زندگیشون رو میسپرن به جماعت تا هرجا میخواد ببره و در نهایت میگن "کاش میچسبیدم به علاقم". این جمله ی معروف یعنی همین، باید خودمون فکر کنیم و آیندمون رو مشخص کنیم.
از طرفی اصلن ممکنه صلاح ما نباشه یه امتحانی رو خوب بدیم! مثلن همین المپیاد، مثال های زیادی هست از افرادی که المپیاد میخوندن و به دلایل مختلفی مرحله 2 (مثلن!) قبول نشدن؛ ولی در ادامه خیلی بهتر از کسایی که مرحله 2 قبول شدن زندگیشون رو ادامه دادن و تونستن به جاهای خیلی خوبی برسن! مثلن من یک نفر رو میشناسم که مرحله 2 قبول نشد و هم دوره هاش رفتن دوره تابستونی، ولی اون توی تابستون کار جدیدی رو برای خودش شروع کرد و تونست خیلی توش پیشرفت کنه و یک مقدار خیلی کمی بعدش کارش گرفت و الان تو اون زمینه واقعن آدم خفنیه!
خلاصه که هدف داشتن و براش تلاش کردن خیلی خوبه، ولی حواسمون باشه که ما نمیتونیم بگیم که لزومن صلاحمون توی اون هدفیه که انتخاب کردیم و ما حتمن باید به اون برسیم!
پس بیاین برا خودمون برنامه ریزی کنیم! تکلیفمون با خودمون روشن باشه، وقتی از خودمون میپرسیم اگه نشد چی بتونیم جواب بدیم. پل های پشت سرمون رو هم خراب نکنیم! اینا علاوه بر تاثیرای بزرگی که روی خود زندگیمون میذاره، از این مشکلات هم توی مسیر جلوگیری میکنه.
خب حالا ازین بگذریم، یکسری چیز هستن که برای آدم مهمن دیگه. مثلن دیدگاه بقیه و رتبه و بالاتر شدن از یکسری افراد توی این امتحان. میتونیم موقع امتحان دادن به دقیقن همین موارد فکر کنیم یا بگیم "من باید ۸۰٪ نمره ی این امتحان رو بگیرم"، یا میتونیم بصورت غیر مستقیم همه ی این کار ها رو باهم بکنیم! با این دیدگاه بریم سر جلسه که "من تا الان تلاشم رو کردم تا برای این امتحان آماده بشم، الان هم باید تمام تلاشم رو بکنم که بهترین امتحان ممکن رو بدم، مستقل از نحوه ی امتحان دادن بقیه و یا نمره ای که قراره بگیرم. ایشالا چیزی که صلاح هست برام اتفاق بیفته."
بهترین امتحان ممکن رو دادن اینکه رتبت خوب بشه و اینا رو تو خودش میگنجونه و از استرس هم جلوگیری میکنه!
اشتباه خوندن صورت سوال
این یه بی دقتی خیلی رایجه که تا یکی دوبار ازش ضربه نخوری درک نمیکنی چقدر میتونه مضر باشه! صورت سوال رو باید کامل و با دقت بخونیم. اگه امتحان برنامه نویسیه، یک کار مفید اینه که بعد از حل کردن سوال بصورت تئوری و قبل از دست به کد شدن حتمن یک دور دیگه صورت سوال رو با دقت بخونیم تا ببینیم راه حل مشکلی نداشته باشه. اگه هم تشریحیه قبل از نوشتن راه حل، یکبار دیگه صورت سوال رو بخونیم. همچنین اگه روی سوالی اندازه ی معقولی فکر کردیم و نتونستیم حلش کنیم، یک دور دیگه صورت سوال رو بخونیم! صورت سوال رو چندین دور خوندن هم شهودی که از سوال داریم رو زیاد میکنه هم جلوی اشتباه رو میگیره.
گیر کردن روی سوال
همیشه باید حواسمون به زمان باشه. توی المپیاد (مخصوصن کامپیوتر و ریاضی و این سبک درس ها)، امتحان یعنی چالش از نظر زمانی! وقتی پیش نیاز یه امتحان رو داریم در زمان نامحدود میتونیم همه ی سوالاشو حل کنیم، پس همه ی مشکل ما سر زمانه.
یه راه حل خوب برای این موضوع اینه: توی چرک نویس هربار که میریم روی سوالی فکر کنیم، یه خط بکشیم که از اینجا به بعد قراره برای این سوال فکر کنیم، ساعت رو یادداشت کنیم، یه ساعت هم یادداشت کنیم که به نظرمون تو اون ساعت باید دست از این سوال بکشیم و بریم سوال بعد. اگه به موقعی رسیدیم که قراره سوال رو ول کنیم، یکم بررسی کنیم که الان می صرفه بمونیم یا نه. اگه نمیصرفید باید ول کنیم! این هم مشکل بزرگیه که به جای خوبی میرسیم (یا مثلن کدی بلند میزنیم که باید درست باشه ولی از دیباگش عاجزیم) و دلمون نمیاد ولش کنیم، کلی وقت سر همین تلف میکنیم.
موقع فکر کردن هم اگه به لم یا نتیجه ای رسیدیم حتمن اونو یادداشت کنیم که اگه بعدن برگشتیم روی این سوال همه ی اطلاعاتمون رو بتونیم سریع برگردونیم به ذهنمون.
حین امتحان که فایده ی این روش مشخصه، بعد از امتحان هم یه خلاصه از نحوه ی امتحان دادنمون روی چرک نویس داریم و میتونیم زمان بندی رو آنالیز کنیم و با این سبک امتحان آزمایشی دادن، توانایی برنامه ریزی درست زمانی موقه امتحانمون رو تقویت کنیم.
گیر نکردن روی سوال!
همیشه باید حواسمون به زمان باشه! D:
اگه میبینیم که امتحان مثلن 5 ساعته و 4 تا سوال داره، و ما روی یک سوال یک ربع فکر کردیم و حل نشد، نباید نگران باشیم که خیلی داره طول میکشه! اگه قرار بود سوال ها توی یک ربع حل بشن طول امتحان انقدر نمیشد!
گاهن هم نگران این میشیم که الان نیم ساعته روی یک سوال داریم تلاش میکنیم، و هنوز کلی سوال هست که روشون وقتی نذاشتیم. خب این نگرانی نداره که... اتفاقن چیز خوبیه! وقتی سوالی هست که هنوز روش وقتی نذاشتیم، یعنی سوالی هست که میتونیم ازش کلی نمره بگیریم و هنوز روش وقت نذاشتیم! یعنی باعث میشه به آینده ی امتحانمون امیدوار باشیم! :)
پس همیشه حواسمون به مقدار وقتی که روی یه سوال میذاریم باشه... سر امتحان برنامه ریزی داشته باشیم که اینجوری نشه که تهش یه سوالی باشه که هیچی روش وقت نذاشتیم در عوض یه سوالی باشه که کلللی روش موندیم. اینجوری هم نشه که هی وسط امتحان در حال پریدن از سوالی به سوال دیگه بوده باشیم!
عدم شناخت خود (یا عدم اعتماد به نفس و اعتماد به نفس کاذب)
این مشکل توی مرحله3 خیلی بارزه! یکسری سوال ها هستن که بخش های مختلفی دارن و با حل کردن بخش های سخت تر، بخش های آسون تر هم حل میشن.
مثلن کسی میره سر جلسه و خیلی با وسواس میاد هر سوال رو از آسون ترین بخشش شروع به حل کردن میکنه تا برسه به سخت ترین بخش ها، در صورتی که اگه همون اول میرفت سراغ بخش سخت، در مجموع سریعتر سوالا رو حل میکرد. یا کسی که تا اواخر آزمون رو بخش های سخت سوال ها فکر میکنه ولی نمیتونه حلشون کنه و خیلی دیر میره سراغ بخش های آسون.
باید خودمون رو بشناسیم. با دادن امتحان های مشابه متعدد این شناخت دستمون میاد. البته این هم غلطه که وقتی فکر میکنیم نمیتونیم بخش های سخت تر رو حل کنیم، کلن سراغشون نریم، چون ممکنه برای ما آسون باشن. باید با توجه به شناختمون از خودمون موقه امتحان برنامه بریزیم و اگه پیشرفتی سر جلسه حاصل شد، برنامه ریزیمون رو متناسب با اون تغییر بدیم تا بیشترین بازده رو داشته باشیم.
با دیدگاه روی سوال فکر کردن
بارها تاثیر تلقین رو شنیدیم! پس برای خودمون راجع به سوال قضاوت نکنیم. مثلن اینجوری که "آزمون قبلی سخت بود پس اینم باید سخت باشه" یا برعکسش، و یا اینکه "این سوال خیلی نمره داره پس قطعن حل نمیشه" (و یا برعکسش!) باعث میشه نحوه ی تفکرمون روی سوال رو محدود کنیم و اگه اشتباه کرده باشیم، سوالی رو اشتباهن از دست بدیم. بیاین بذاریم مغز کار خودشو بکنه و با اسم یا نمره سوال یا با نگاه به سوالای مربوط بهش راجع بهش قضاوت نکنیم!
باشه که مفید واقع بشه! :)
۱۳۹۵/۰۲/۰۱ · ۱۰:۳۱
پاسخ آزمون تستی مرحله ۲ شاززز
سلام :)
امیدواریم شاد و سالم و برای مرحله ۲ اماده باشید.
همچنین امیدواریم از آزمون شاززز لذت برده باشید!
کلید سوالات امتحان را میتوانید از اینجا دریافت کنید.
با توجه به نزدیک بودن به امتحان مرحله ۲ و برای حفظ روحیه ی شما دوستان عزیز (:دی) تصمیم گرفتیم تا نتایج کامل را بعدن اعلام کنیم. (همچنین تعدادی از مدارس هنوز پاسخ نامه ها را وارد نکرده اند) ولی میانگین نمره ی ۲۱ نفر اول تا کنون برابر : ۴۴.۴۲۸ از ۹۲ میباشد. (این میانگین را اعلام میکنیم تا از سطح ازمون اگاهی داشته باشید).
موفق باشید ! :)
پی نوشت ۱ : به زودی توصیه هایی برای امتحان دادن پست میشود. منتظر توصیه های هفته اخری ما باشید! :)
۱۳۹۵/۰۱/۳۱ · ۲۱:۱۵
آزمون تستی مرحله ۲ شاززز
سلام :-)
همونطور که احتمالا میدونید، تستی از امسال تاثیرش خیلی زیاد شده. برای همین، ما بچههای طلا تصمیم گرفتیم براتون یه آزمون تستی در سطح مرحله ۲ آماده بکنیم.
آزمون تستی شاززز جمعه و شنبهی این هفته (۲۷ و ۲۸ فروردین) برگزار میشه و مدارس هم میتونن به صورت رسمی آزمون رو توی مدرسه در تاریخ ذکر شده برگزار کنن، همچنین قابلیت شرکت کردن به صورت آنلاین هم برای بقیهی دانشآموزان وجود داره.
توصیه میکنیم که با مدارستون هماهنگ کنید که امتحان رو به صورت رسمی ازتون بگیرن که جدیت بیشتری داشته باشه و واقعا فضاش مانند مرحله ۲ باشه.
مدارسی که میخوان توی آزمون شرکت کنن حتما به آدرس sh44zzz@gmail.com میل بزنن و نام مسئول و نام مدرسه و اسامی دانشآموزان شرکتکننده رو به ما بگن (و ما بعدا از طریق همون میل اطلاعات تکمیلی مثل صورت سوالات و پاسخبرگ ... رو بهشون خواهیم فرستاد)
بهزودی اطلاعات لازم برای شرکتکنندگان آنلاین و نحوهی ثبتنامشون همینجا نوشته خواهد شد.
زمان آزمون ۳ ساعت هست و بین ۲۰ تا ۲۵ سوال خواهد داشت.
همچنین به علت نزدیکی به مرحلهی ۲ ، ما نتایج رو تا مرحلهی ۲ اعلام نخواهیم کرد و صرفا کلید رو در اختیار شما خواهیم گذاشت و پس از مرحلهی ۲ نتایج رو به مسئولین مدارس و شرکتکنندگان آنلاین خواهیم داد.
شاد باشید و امیدوار، همیشه نوری در افق تاریکیست... :-)
پ.ن: سر آمادهسازی این آزمون، بچههای طلا خیلی زحمت کشیدن و تلاش کردن کیفیت سوالات خیلی خوب باشه، پس لطفا به همه دوستاتون بگید که توی امتحان شرکت کنن تا امتحان رو از دست ندن.
آپدیت: سایت امتحان اینجا است. کابرانی که پارسال برای تستی مرحله ۱ شاززز ثبتنام کردند دیگر نیازی به ثبتنام ندارند. اطلاعات تکمیلی آزمون نیز فردا به مدارس ارسال میشود.
در صورت وجود هرگونه مشکل به میل شاززز، میل بزنید.
آپدیت ۲: مسئولین مدارس میتوانند از ساعت ۵ بعدازظهر امروز صورت سوالات و پاسخبرگ را دریافت کنند.
آپدیت ۳: آزمون شامل ۲۳ سوال است و ۳ ساعت زمان دارد.
صورت سوالات و پاسخبرگ به مسئولین مدارس میل شد، اگر مسئولی میل را دریافت نکردهاست به میل شاز میل بزند. دانشآموزان نیز فردا و پسفردا میتوانند در بازهای ۳ ساعته آزمون را بدهند.
برای کسانی که میخواهند آنلاین شرکت کنند: شما میتوانید هر بازه ی ۳ ساعته ای در طول گفته شده انتخاب کنید و در آن آزمون دهید (مثل یوساکو). توجه کنید به محض اینکه وارد فضای آزمون شوید (دکمه ورود را در صفحه آزمون بزنید) و آزمون آنلاین شروع شده باشد (امکان آزمون آنلاین)، آزمون شما شروع میشود و ۳ ساعت وقت خواهید داشت.
توجه کنید که حتما باید دکمه ذخیره پاسخ نامه را اکیدا قبل از اتمام آزمونتان بزنید.
۱۳۹۵/۰۱/۲۲ · ۱۶:۵۶
توصیههای مرحله دویی
سلام :-)
(این پست توسط محمدمهدی شکری و علی بهجتی نوشته شده!)
تو این پست من و مهدی تلاش کردیم که خیلی مختصر و مفید توصیههامون برای مرحله ۲ رو به شما بگیم (و خب توی پستهای قبل ممکنه بعضیهاش ذکر شده باشن)
(قبل از شروع، حتما ابزارهای لازم برای مرحلهی ۲ رو بلد باشید، شیوههای حل مسئله و ... که توی المپدیا نوشته شده)
اول از همه (و شاید مهمترین چیز!) بیاید و مرحله ۲ های قدیم رو بدید. خیلی مفیده،
اول (در صورت وجود) ترستون از مرحله ۲ میریزه و اگر یه غول خیلی بزرگی هست براتون که باعث میشه شما دوره برید یا نه، این کار باعث میشه که خیالتون راحت بشه و بفهمید همچین خبری نیست لزوما و نباید ازش ترسید و غولش کرد.
دوم اینکه مرحلهی ۲ معمولا متشکل از کلی سوال ایدهای خیلی خوب هست، این سوالا خیلی ارزنده و نابن! به علاوه یه شهودی از سبک مرحلهی ۲ و ایدهها و ابزارهایی که برای حلش لازم میشه رو میبینید.
سوم، نوشتنتون قویتر میشه! حتما وقتی دارید مرحله ۲ میدید جواب سوالات رو بنویسید (و مثلا بدید دوستاتون بخونن و نمره بدن) که نوشتن خیلی مهمه، خیلی آدمهای زیادی بودن که بابت بد نوشتن، مرحله ۲ قبول نشدن.... مجددا این مقاله در مورد نوشتن توصیه میشه.
از اونجا که از امسال تستی خیلی مهمتر از قبل هم شده، به شما توصیه میکنیم که تستیهای مرحله۲ های قبل و حتی مرحله۱ های قبل (و آزمون آزمایشی مرحله ۱ پارسال شااززز) رو به صورت امتحانی بدید تلاش کنید توش مدیریت زمان و دقتتون رو تقویت کنید که بسی مهمّه. بعد از امتحان تستی هم بهتون توصیه میکنم که از سوالا حتی ساده هم نگذرید و بشینید حلشون کنید و اگر سوالی رو غلط زدید عمیقا نادم بشید و بررسی کنید که کجا خراب شد!
کلا این مدت هم سوال زیاد حل بکنید و فکر کنید روی سوالا، سوالی رو هم حل کردید به سادگی ازش نگذرید و کلی از حلّش لذّت ببرید و حال کنید و راهتون رو تحلیل کنید، حتی برید راههای دیگش رو بخونید (توی کاهو معمولا یافت میشه راه خیلی سوالا)، بخصوص همین سوالهای مرحله۲ ای که حل میکنید و ...
همچنین، توقع نداشته باشید یه سوال ۵ دقیقهای حل بشه و اگه حل نشد شما ضعیفید و ...!! این دید خیلی غلطه، من خودم اصلا با ۵ دقیقه و ... نمیتونم سوالی حل کنم، اگر سوال خوبی حل میکنم کلی فکر میکنم تا حل بشه، خیلی سوالا (که حتی ممکن بود برای بعضیها خیلی ساده باشه و سریع حلش کنن) رو حتی ۲۰ ساعت روشون فکر کردم تا حل بشن و به نظرم بهرهای که بردم حتی بیشتر از کسی بود که سریع حلش کرد، حتی یهذره هم ناامید نشدم! مثلا یادمه اولین سوال خفنی که حس میکنم حل کردم این شکلی بود که اخوی خیلی کم طول کشید حلش کنه، شاید یکی دو ساعت، من جای اینکه ناامید بشم، دوست نداشتم عقب بیفتم! روز و شب داشتم به سوالش فکر میکردم تا اینکه بعد از یه هفته به سختی حل شد و از همه جالبتر که اخوی هم جوب زده بود!!! از اون موقع بود که کلی روحیه گرفتم (و رجز رقابت با اخوی میخوندم!)
و در نهایت توصیههای تئوری، سوال تا جایی که ممکنه نسوزونید برای اهداف مختلف! سوالات مرحله ۲ هم طراحاش تمام تلاششون رو میکنن ایدههای جدید داشتهباشه و سوالاش بیشتر ذهن ورزیدهتری بطلبه تا ذهنی که کلی ایده دیده (و درستش هم همینه!). متوجه باشید که قدرت حل مسئله خیلی کم مرتبطه با اینکه همش ایده ببینید و ... . یک سری ابزار هست باید بلد باشید، بقیش قدرت و ساختار فکری شماست، و این ساختار بهصورت ناخودآگاه با فکر کردن روی یه سوال خودش رو شکل میده و سوزوندن بههیچوجه نمیتونه به اندازهای که فکر کردن مفیده این ساختار فکری رو شکل بده.
در گزینهی آخر آخر اگر خیلی به مسئلهای فکر کردید (این خیلی متناسب با مسئلهاست) و مطمئن شدید که اصلا نمیتونید حلش بکنید، اول اگر کسی بود که سوال رو حل کرده بود ازش بپرسید که یه کم راهنمایی بکنه که اصلا مبادا راه و روشی باشه که شما بلد هم نیستین و حالا اگر کسی هم نبود خیلی آروم آروم و بااکراه برید یهذره از راهحل رو ببینید و بررسی کنید با اون راه حل میشه یا نه... اگر نشد باز یه ذره بیشتر بخونید راه حل رو، بعضا ممکنه با خوندن صرفا ایدهی سوال متوجه بشید که اصلا اون شکلی به سوال نگاه نکردید و ... و سوال حل بشه. حتما هم عذاب وجدان داشته باشید و خیلی زور بزنید که ببینید مشکل چی بود که سوال حل نشد 😊
در آخر هم ۲ تا نکته،
اول از همه خیلی دنبال نتیجهبودن به آدم استرس میده و وقتی همش به نتیجهفکر میکنید، سر امتحان هم ناخودآگاه ذهنتون میره سمت نتیجه و استرس و استرس و .... تلاشتون رو با عشق و علاقه بکنید و دیگه تهشم با خدا.
کلا هم این امتحانها که میدید تلاش کنید که خیلی حالت رسمی داشته باشه که براتون عادی بشه و استرس نگیرید.
در راستای خود استرس هم بهتون تماشای این رو پیشنهاد میکنم.
و در نهایت! خوابتون رو تنظیم کنید، شاید باورتون نشه، اما خواب کافی تاثیر خیلی خیلی خیلی زیادی روی بازده شما داره، اگر خوابتون به اندازه و کافی باشه، خیلی بازده بیشتری دارید تا خواب کم (هر چند شاید خیلی ملموس نباشه). بنابراین تلاش کنید که ساعت خواب و ... رو درست کنید که همیشه پر انرژی و پر انگیزه و پر بازده باشید :-)
به امید خیلی خفن شدن و بودن!
پ.ن:
این پست قبل از پایان امروز تکمیل نشد! ولی اندکی بعدش تکمیل شد
از استاد ابوالفضل اسدی بابت مشورتهایی که به ما برای نوشتن این پست دادن، تشکر خیلی ویژهای میکنیم!
۱۳۹۵/۰۱/۱۴ · ۲۲:۳۵
۱۳ به در امسال چگونه گذشت
سلام :-)
(این پست توسط محمد مهدی شکری و علی بهجتی نوشته شده!)
ما عمیقا، خیلی عمیق، خیلی شدید معذرت میخوایم ازتون!
به اندازه ی کهکشان راه شیری…نه. خلاصه خیلی عذر میخوایم!
از صمیم قلب، خیلی خیلی ازتون پوزش میطلبیم!
واقعا ازتون معذرت میخوایم، باور کنید!!
از ته دل شرمنده ایم!!
همونطور که مستحضر هستید امروز سیزده فروردینه و …. خلاصه دروغ سیزده بود!
گول خوردید!! :-شیطنت
از ساعت ۱۲ داشتیم کلی فکر میکردیم که چه سناریوای داشته باشیم که هم جذاب باشه هم واقعی به نظر برسه تا به چیزی که دیدید رسیدیم...
اینم چت های ما از ساعت 12 تا 2! (بقیش هم موجوده ولی کپی کردنش خیلی دردسر داشت بیخیال شدیم! D: ) (کامنت هم میتونین بذارین اونجا!)
یه خلاصه ای از داستانی که علنی بود اینه!
اولش من (مهدی!) این مطلب رو میذارم رو شاززز!
بعدش علی میاد و من در دسترس نیستم و خلاصه درست نمیتونیم حرف بزنیم، میاد و مطلب من رو پاک میکنه و این مطلب رو میذاره روی شاززز.
در ادامه، من میام و از ماجرا باخبر میشم و خیلی شاکی این رو دوباره میذارم رو سایت!
و میریم که کانتست بدیم. علی بارها تلاش میکنه باهام ارتباط برقرار کنه ولی نمیشه چون سر کانتستم!
و بعد کانتست میام و یه صحبت نسبتن طولانی و جنجالی داریم و تهش ناراحتی هایی پیش میاد و من این پست رو میذارم!
.
.
.
و بازم معذرت میخوایم! خیلی خیلی!!
این عکسه حال منه موقع به اشتراک گذاشتن اولین مطلب (مطلبی بود که خیلی با محتواش مخالف بودم!) :
ایشالا فردا سر فرصت راجع به اصل مطلب (توصیه های مرحله 2!) با همدیگه (!!!) یه مطلب مینویسیم!
خدا رو شکر 13 به در امسال هم تموم شد! D:
امیدواریم از دستمون ناراحت نشده باشید!
براتون اوقات خوب و خوشی آرزومندیم :-)
۱۳۹۵/۰۱/۱۴ · ۱۲:۱۸
تیم ایران در المپیاد جهانى ٢٠١٦
سلام :)
تیم اعزامى ایران در المپیاد جهانى کامپیوتر ٢٠١٦ (امسال) هم مشخص شد :)
اعضاى تیم :
١- امیر محمد دهقان
٢-آرش محمودیان
٣-على بهجتى
٤-سید پارسا میرطاهرى
به همه ى ان ها تبریک می گوییم و امیدواریم موفق باشند :)
۱۳۹۴/۱۲/۲۵ · ۲۱:۴۰